picture source: Wendel Jacobs
“Dames en heren, we komen nu binnen op station Utrecht. Met, zoals u van ons gewend bent, 15 minuten vertraging. Deze trein zal nog verder rijden naar…. Oh nee, deze trein rijdt helemaal niet verder. We heffen ‘m op. Haha, gefopt! Dus hup hup, allemaal uitstappen en zie maar hoe je verder thuis komt. Daag!”
“Dames en heren, de Intercity waar u allen op staat te wachten en die nu had moeten vertrekken komt vandaag binnen op spoor……. 7. U staat nu inderdaad op spoor 1. Even rennen dus. Is goed in de ochtend! Ja, dan moet u zich inderdaad met 100 man tegelijk verdringen op de roltrap en trap om daar te komen in die ene seconde. Ziet er grappig uit hoor. U bent slecht ter been? Jammer zeg. U heeft net een hete mok koffie in uw hand? Ai, u heeft het ook niet makkelijk. U valt halverwege de trap door de verdrukking flauw en wordt vertrapt door u medereizigers? Sneu. Nou, vooruit, terwijl u buiten adem aan komt rennen doen we gewoon de deuren dicht en vertrekken we vast. Zijn we toch nog een beetje op tijd he.”
“Dames en heren, zoals u wellicht gemerkt heeft is de trein vandaag ‘iets korter dan normaal’. Ja natuurlijk heeft u dat gemerkt trouwens, u staat immers als sardientjes opeen gepakt in het gangetje en de deuren kunnen niet meer dicht. U kunt zich niet bewegen en nauwelijks ademen. U kunt uw telefoon niet opnemen en u kunt geen zakdoek pakken om het snot van uw bovenlip te vegen omdat u hard moest niezen. Het wordt zwart voor uw ogen en u kunt zich nergens aan vasthouden en wordt als projectielen heen en weer gesmeten in de bochten. Iets korter dan normaal vandaag. Maar zo gaat het ook prima.”
“Dames en heren, kijk eens, daar is station Utrecht. Mooi he. 100 meter voor ons uit. Maar om het spannend te maken blijven we hier nog heel-even staan. (…) Niet bang zijn, we rijden alweer. Kijk, daar is uw aansluittrein. Precies aan de andere kant van het perron waar wij aankomen. Goed geregeld van ons toch. En kijk, op het moment dat wij onze deuren openen……… doet uw aansluiting voor uw neus zijn deuren dicht en rijdt weg! Wauw, meesterlijk getimed door ons! Vinjeniemooi!?”
En dat altijd gevolgd door dat ene totaal aan elke inhoud ingeboet hebbende k*tzinnetje, waarvan ik me steeds met stijgender ongeloof afvraag hoe ze het uberhaupt nog uitgesproken krijgen:
“Onze excuses voor het ongemak”
Jaja.
