Category Archives: Humor

Kees Torn :: Glunderende runderen

Filed under Humor

Weet helaas de rest van het rijmpje (over een boer) niet meer, maar dit bekt al zo lekker weg. Kees Torn is een echte taalkunstenaar, dat is ook waar zijn voorstelling op draait, net als op zijn semi-gekunstelde aandoenlijke intellectuele verstrooidheid. Hij was goed en gevat, hoewel het na een tijd iets moeite kost de echt perfect in elkaar gezette voornamelijk liedjes op rijm te blijven volgen.

‘De laatste woorden voor iemands dood’ waren meesterlijk;
“Wat een bakbeest, weet u zeker dat ‘ie niet bijt?”
“Nee Jan, deze mijn is uitgeschakeld hoor”
“Nee, met mij gaat het prima!”
“He jongen met dat baseballpetje, zou je niet wat afstand houden?”

En ook ‘lullige manieren om te sterven’ (“vlak voor de finish tijdens het schaatsen voor het oog van je vrienden die je staan aan te moedigen vallen en onder een wak schuiven”, “in de woestijn sterven aan uitdroging omdat je niet meer verder kunt door opgehoopt vocht in je knieeen”) en zo nog veel en veel meer, het meeste c.q. wellicht leukste weet ik niet meer omdat er gewoon te veel over je uitgestort wordt. Wat dat betreft is het jammer dat je het niet kunt opnemen.

De voorstelling ging over de dood en had ook een serieuze toon, oa een echt aangrijpend slotlied (jammer dat het toen eigenlijk nét iets te lang door was gegaan).
Ik eindig met grafopschriften van bekendheden (de paar die ik onthouden heb):

Sadam Hussein: “Nu houd ik me maar een tijdje schuil, in deze kuil”

Andre Hazes: “Dat ik hier lig is al gek, maar na al die jaren rusten zou ik wel wat lusten, heb een droge bek”

Steve Irwin: “Hij was de beste, in krokodillen pesten. Toen kwam die pijlstaartrog. Mooie beesten zijn dat toch”

Rita Verdonk: “Ik was al niet zo’n soepel wijf, maar nu ben ik helemáál stijf”

Stef Bos: “Nu de jaren na mijn dood verstrijken, begin ik wel héél erg op papa te lijken”

Bloody d*mn funny :: tears in my eyes

Filed under Humor

Akward moments als de autocorrect de regie overneemt. Maar deze slaan echt alles. Hilarisch!
(Klik op link voor hele lijst)

http://damnyouautocorrect.com/10484/the-top-15-most-popular-dyac-texts-of-all-time/

Op z’n Belgisch :: wij zien ‘leeg’ en ‘gevuld’ toch als een tegenstelling…

Filed under Humor

Grand cru classe gewoon in de supermarkt @ Carrefour

En ik denk dat dit soort bordjes juist voor Nederlanders nodig is ;)

Chocolate rape :: Hmm, lekker, heb er nu al zin in :D

Filed under Humor

Lol

Filed under Humor

Hier moest ik wel om lachen; dit is een overzicht dat ik ergens tegenkwam van workshops die je kunt volgen als je de arbeidsmarkt gaat betreden. De eerste regel stemt al meteen hoopvol. Zou het met de crisis te maken hebben ;)?

:)

Filed under Humor

Oh u had méé gewild? :: NS – de Nimmer rijdende Spoorwegen. Met uitstekende frustratieverlening

Filed under Humor, Inner thoughts, Miscellaneous

picture source: Wendel Jacobs

“Dames en heren, we komen nu binnen op station Utrecht. Met, zoals u van ons gewend bent, 15 minuten vertraging. Deze trein zal nog verder rijden naar…. Oh nee, deze trein rijdt helemaal niet verder. We heffen ‘m op. Haha, gefopt! Dus hup hup, allemaal uitstappen en zie maar hoe je verder thuis komt. Daag!”

“Dames en heren, de Intercity waar u allen op staat te wachten en die nu had moeten vertrekken komt vandaag binnen op spoor……. 7. U staat nu inderdaad op spoor 1. Even rennen dus. Is goed in de ochtend! Ja, dan moet u zich inderdaad met 100 man tegelijk verdringen op de roltrap en trap om daar te komen in die ene seconde. Ziet er grappig uit hoor. U bent slecht ter been? Jammer zeg. U heeft net een hete mok koffie in uw hand? Ai, u heeft het ook niet makkelijk. U valt halverwege de trap door de verdrukking flauw en wordt vertrapt door u medereizigers? Sneu. Nou, vooruit, terwijl u buiten adem aan komt rennen doen we gewoon de deuren dicht en vertrekken we vast. Zijn we toch nog een beetje op tijd he.”  

“Dames en heren, zoals u wellicht gemerkt heeft is de trein vandaag ‘iets korter dan normaal’. Ja natuurlijk heeft u dat gemerkt trouwens, u staat immers als sardientjes opeen gepakt in het gangetje en de deuren kunnen niet meer dicht. U kunt zich niet bewegen en nauwelijks ademen. U kunt uw telefoon niet opnemen en u kunt geen zakdoek pakken om het snot van uw bovenlip te vegen omdat u hard moest niezen. Het wordt zwart voor uw ogen en u kunt zich nergens aan vasthouden en wordt als projectielen heen en weer gesmeten in de bochten. Iets korter dan normaal vandaag. Maar zo gaat het ook prima.”

“Dames en heren, kijk eens, daar is station Utrecht. Mooi he. 100 meter voor ons uit. Maar om het spannend te maken blijven we hier nog heel-even staan. (…) Niet bang zijn, we rijden alweer. Kijk, daar is uw aansluittrein. Precies aan de andere kant van het perron waar wij aankomen. Goed geregeld van ons toch. En kijk, op het moment dat wij onze deuren openen……… doet uw aansluiting voor uw neus zijn deuren dicht en rijdt weg! Wauw, meesterlijk getimed door ons! Vinjeniemooi!?”

En dat altijd gevolgd door dat ene totaal aan elke inhoud ingeboet hebbende k*tzinnetje, waarvan ik me steeds met stijgender ongeloof afvraag hoe ze het uberhaupt nog uitgesproken krijgen:

“Onze excuses voor het ongemak”
Jaja.

Verwarrend…. :: Contradictio in opsomming

Filed under Humor

Ik speel altijd toneel. En als het nodig is ben ik mezelf ;)

Oranje –> gekte

Filed under Humor, Inner thoughts, Miscellaneous

Ja, ik ben een van de weinigen die de tv met de wedstrijden van oranje uit laat. Niet eens zo zeer uit desinteresse (heb er niets mee dus ben wat dat betreft neutraal, okay zo’n doelpunt geeft een machtig gevoel, en ja ook ik heb ooit in een cafe vol overtuiging mee zitten juichen; zag er nog best echt uit) als wel uit een soort baldadigheid denk ik. Er moet toch enig tegenwicht geboden worden tegen al die malloten die rond deze tijd hun ware aard laten zien. Wat dat betreft is het koeiengeluid van die vreselijke vuvuzela’s irritant, maar wel passend.

Dus toog ik op zaterdagmiddag 1345 (tijdens wedstrijd) voor een quickie naar de boekhandel want de vullingen van mijn vulpotlood waren op en ik had het ding nog dringend nodig dat weekend (offtopic: de vulling die ik nodig had had een doorsnede van 0,7 mm. Bij mij in de kast lagen wel 2 buisjes vullingen van resp. 0,5 mm (zakt eruit, schrijft niet) en 0,9 mm (niet erin te krijgen) en ook de boekhandel bleek alleen 0,5 mm te hebben waarna de Super wel weer Bic vulpotloden (met 3 extra vulpotloden in het zakje dus) verkocht met vullingen van 0,7 mm –> waarom niet 1 UNIFORME maat?)
Bij Super was zo goed als al het personeel samengedromd voor een tvtje dat boven het brood hing. Na het afrekenen kreeg ik van het 16 jarige knulletje achter de kassa met een afwezig ‘en tot ziens’ de bon in mijn handen gedrukt terwijl hij naar een punt in de verte achter mij staarde. ik dacht misschien een lekker wijf en draaide me geinteresseerd om maar het bleek een mini tvtje in de tegenovergelegen bloemenzaak te zijn. Ja, als je heel gemeen bent ga je uitgebreid de gladiolen die ervoor stonden omhoog houden en bestuderen : ).

Daarna nog even naar Blokker voor een quickie blocnote waar ook het voltallig aanwezige personeel vanaf de kassa gebiologeerd naar een klein tvtje (zo een van een F-merk dat bij Blokker meestal in de aanbieding is, fijn dat ‘ie het ook daadwerkelijk doet) stond te kijken. Er waren weinig mensen in de winkel, zo zag ik, en hoorde ik direct daarna een van de medewerksters ook opmerken met een uitgelaten ‘dat de winkel net zo goed dicht kon omdat er toch niemand was, oh nee daar is ‘er’ een, oh nee: ‘daar nog inne‘. Dat was ik dus. Alsof ze het over een zeldzame diersoort had die je verassend weinig in het wild zag maar nu toch gespot werd. Voelt best even apart als je zo aangeduid wordt (zonder enige vorm van volumeverlaging). Tijdens een oranje wedstrijd wordt een klant in een winkel ineens een apart fenomeen. Ik verscheen binnen een minuut weer braaf aan de kassa met de blocnote (je voelt toch enige sociale druk in een groep waarin je in de minderheid bent) maar de andere dame was minder doelgericht en liep wat rond. Hoor ik zo’n 16 jarige zaterdaghulp, aangespoord door het gedrag van die andere vrouwen overmoedig, haast brutaal/geirriteerd, aan die vrouw (andere klant) vragen ‘kan ik u hélpen mevrouw?’. Met zo’n intonatie waaruit niet te missen een boodschap op te maken was dat als je niet binnen afzienbare tijd met je overbodige producten een eindsprint maakte naar de kassa zodat zij hun wedstrijd verder konden kijken je maar beter helemaal kon opsodemieteren uit de winkel. Ik vond het eigenlijk te ver gaan. Kreeg er ook erge jeuk van en had me bijna spontaan uitgebreid laten voorlichten over de verschillende wasophangsystemen die achter in de winkel stonden (‘wat is nou het voordeel van deze ten opzichte van die gezien het prijsverschil? En werkt dat wel met zo’n schroef? Welke raadt u zelf aan? Is dit een beter merk? Heeft deze nog accessoires? Is dit stevig genoeg zodat het niet van mijn balkon af waait? Heeft u deze ook nog in andere kleuren? Hier zit een kras op, kunt u achter nog even kijken of u nog andere heeft? Wilt u ‘m even voor me uitklappen zodat ik zie hoe het werkt en een betere indruk heb van de grootte?’) En dan als al die 14 modellen uitgeklapt staan te pronken door de winkel heen en de verkoper op het punt staat je met een van de waslijnen te wurgen:

Sja, wel lastig met al die keuzes. En het is natuurlijk een heel bedrag. Ik denk er nog even over na. Dank u. Daag.

Of je even spontaan wil zijn

Filed under Humor, Miscellaneous

Donderdagavond, we zitten met z’n 2en naast de locale fitnessgoeroe Harvey om ons persoonlijke schema op te laten stellen. Harvey wijdt regelmatig uit over voeding en welke hartslag wanneer na te streven en na een klein uur moet ik wat gapen gaan onderdrukken. Eindelijk wendt hij zich tot de computer om onze doelstellingen in te voeren en apparaten te selecteren. Keuzemogelijkheden zijn bijvoorbeeld ‘cardio’ (conditie), ‘spiermassa’ en ‘vetverbranding’. Nadat hij een klein uur voornamelijk tegen mijn niet onaardig ogende collega heeft gesproken, (zou hij daarom zo lang uitgewijd hebben?), wendt hij zich plotseling met zijn olijke blik zoals zwarte mannen die zo mooi kunnen hebben met een ruk naar mij als hij het vakje ‘doelstellingen’ in wil vullen en oppert “vetverbranding, neem ik aan ?”.

Van verbazing en enorm geamuseerd door deze spontane reactie, niet te vergeten zijn gezicht, kan ik me nog net inhouden niet zó hard in de lach te schieten dat ik daarbij per ongeluk een klodder snot in zijn nek spuit.

Overal is een oplossing voor

Filed under Humor

Hilarisch, vandaag @ the job een brief ontvangen van een crediteur waar dit als referentie op stond. Heb al veel schrijffouten meegemaakt, ook van onszelf, die vaak amusant dubbelzinnig opgevat konden worden (‘kapersschool’ ipv ‘kappersschool’, ‘Van Iersel en Luchtmacht’ ipv ‘Van Iersel en Luchtman’), maar deze spant de kroon. Hij was in ieder geval goed voor een kwartiertje stevig over het bureau rollen aan het eind van de middag. Altijd goed voor de ontspanning.
Heb meteen geopperd dat wij ook zo’n afdeling in het leven zouden moeten roepen…

Kinderarbeid

Filed under Humor

Een emmer gekocht bijpassend bij mijn 4 meter lange uitschuifstok met ramenwisser, viel me ‘t plaatje óp de emmer op;

Soms vraag je je af wat zo’n marketeer bewogen heeft….

Openbare ruimtes

Filed under Humor

 

Station Zuid Wtc, ter beloning na college -die brownie heb ik laten staan!- eindelijk mijn sinds-zondagmiddag-onvervulde-craving naar een zakje gele m&m’s vervullen. De kleinste zakjes zijn er helaas niet bij de kiosk/automaat/etos. Ga ik dan voor het zakje uit de automaat a 1,50 euro of voor die bij de kiosk a 1,55 euro. Het wordt de eerste. Vol goede moed stop ik een gekoesterde 2 euro munt in het apparaat, volgens de beschreven stappen; werp munt in, maak keuze, neem wisselgeld. Ik hoor mijn change direct als reactie nadat het spiraaltje met het felbegeerde zakje begint te draaien in een bakje vallen. So far so good.

Maar nu: waar  is mijn wisselgeld. Het apparaat heeft een stuk of 4 potientele uitstulpingen, maar geen van allen geeft mee, laat zich uittrekken, opent een klepje na duwen of trekken en geven niet de reactie die je op het eerste gezicht zou verwachten. Vol afgrijzen bedenk ik me hoeveel bacterien van vieze zwervers die altijd op dezelfde manier in die automaten op zoek zijn naar wisselgeld ik ondertussen aan mijn handen, waarmee ik toch binnen afzienbare tijd die m&m’s in m’n mond wil steken, heb zitten. Nog als laatste poging een veeg geven door die over-de-hele-breedte-bak waar ik het product net uit heb gehaald? Nah, dat is me die 50 eurocent niet waard, dan maar een iets duurder betaald zakje en het geluk aan een meer fortuinlijke en ervaren zwerver overlaten.