Drops of inspiration

picture source: Wendel Jacobs

“Dames en heren, we komen nu binnen op station Utrecht. Met, zoals u van ons gewend bent, 15 minuten vertraging. Deze trein zal nog verder rijden naar…. Oh nee, deze trein rijdt helemaal niet verder. We heffen ‘m op. Haha, gefopt! Dus hup hup, allemaal uitstappen en zie maar hoe je verder thuis komt. Daag!”

“Dames en heren, de Intercity waar u allen op staat te wachten en die nu had moeten vertrekken komt vandaag binnen op spoor……. 7. U staat nu inderdaad op spoor 1. Even rennen dus. Is goed in de ochtend! Ja, dan moet u zich inderdaad met 100 man tegelijk verdringen op de roltrap en trap om daar te komen in die ene seconde. Ziet er grappig uit hoor. U bent slecht ter been? Jammer zeg. U heeft net een hete mok koffie in uw hand? Ai, u heeft het ook niet makkelijk. U valt halverwege de trap door de verdrukking flauw en wordt vertrapt door u medereizigers? Sneu. Nou, vooruit, terwijl u buiten adem aan komt rennen doen we gewoon de deuren dicht en vertrekken we vast. Zijn we toch nog een beetje op tijd he.”  

“Dames en heren, zoals u wellicht gemerkt heeft is de trein vandaag ‘iets korter dan normaal’. Ja natuurlijk heeft u dat gemerkt trouwens, u staat immers als sardientjes opeen gepakt in het gangetje en de deuren kunnen niet meer dicht. U kunt zich niet bewegen en nauwelijks ademen. U kunt uw telefoon niet opnemen en u kunt geen zakdoek pakken om het snot van uw bovenlip te vegen omdat u hard moest niezen. Het wordt zwart voor uw ogen en u kunt zich nergens aan vasthouden en wordt als projectielen heen en weer gesmeten in de bochten. Iets korter dan normaal vandaag. Maar zo gaat het ook prima.”

“Dames en heren, kijk eens, daar is station Utrecht. Mooi he. 100 meter voor ons uit. Maar om het spannend te maken blijven we hier nog heel-even staan. (…) Niet bang zijn, we rijden alweer. Kijk, daar is uw aansluittrein. Precies aan de andere kant van het perron waar wij aankomen. Goed geregeld van ons toch. En kijk, op het moment dat wij onze deuren openen……… doet uw aansluiting voor uw neus zijn deuren dicht en rijdt weg! Wauw, meesterlijk getimed door ons! Vinjeniemooi!?”

Ja, ik ben een van de weinigen die de tv met de wedstrijden van oranje uit laat. Niet eens zo zeer uit desinteresse (heb er niets mee dus ben wat dat betreft neutraal, okay zo’n doelpunt geeft een machtig gevoel, en ja ook ik heb ooit in een cafe vol overtuiging mee zitten juichen; zag er nog best echt uit) als wel uit een soort baldadigheid denk ik. Er moet toch enig tegenwicht geboden worden tegen al die malloten die rond deze tijd hun ware aard laten zien. Wat dat betreft is het koeiengeluid van die vreselijke vuvuzela’s irritant, maar wel passend.

Dus toog ik op zaterdagmiddag 1345 (tijdens wedstrijd) voor een quickie naar de boekhandel want de vullingen van mijn vulpotlood waren op en ik had het ding nog dringend nodig dat weekend (offtopic: de vulling die ik nodig had had een doorsnede van 0,7 mm. Bij mij in de kast lagen wel 2 buisjes vullingen van resp. 0,5 mm (zakt eruit, schrijft niet) en 0,9 mm (niet erin te krijgen) en ook de boekhandel bleek alleen 0,5 mm te hebben waarna de Super wel weer Bic vulpotloden (met 3 extra vulpotloden in het zakje dus) verkocht met vullingen van 0,7 mm –> waarom niet 1 UNIFORME maat?)
Bij Super was zo goed als al het personeel samengedromd voor een tvtje dat boven het brood hing. Na het afrekenen kreeg ik van het 16 jarige knulletje achter de kassa met een afwezig ‘en tot ziens’ de bon in mijn handen gedrukt terwijl hij naar een punt in de verte achter mij staarde. ik dacht misschien een lekker wijf en draaide me geinteresseerd om maar het bleek een mini tvtje in de tegenovergelegen bloemenzaak te zijn. Ja, als je heel gemeen bent ga je uitgebreid de gladiolen die ervoor stonden omhoog houden en bestuderen : ).

Daarna nog even naar Blokker voor een quickie blocnote waar ook het voltallig aanwezige personeel vanaf de kassa gebiologeerd naar een klein tvtje (zo een van een F-merk dat bij Blokker meestal in de aanbieding is, fijn dat ‘ie het ook daadwerkelijk doet) stond te kijken. Er waren weinig mensen in de winkel, zo zag ik, en hoorde ik direct daarna een van de medewerksters ook opmerken met een uitgelaten ‘dat de winkel net zo goed dicht kon omdat er toch niemand was, oh nee daar is ‘er’ een, oh nee: ‘daar nog inne‘. Dat was ik dus. Alsof ze het over een zeldzame diersoort had die je verassend weinig in het wild zag maar nu toch gespot werd. Voelt best even apart als je zo aangeduid wordt (zonder enige vorm van volumeverlaging). Tijdens een oranje wedstrijd wordt een klant in een winkel ineens een apart fenomeen. Ik verscheen binnen een minuut weer braaf aan de kassa met de blocnote (je voelt toch enige sociale druk in een groep waarin je in de minderheid bent) maar de andere dame was minder doelgericht en liep wat rond. Hoor ik zo’n 16 jarige zaterdaghulp, aangespoord door het gedrag van die andere vrouwen overmoedig, haast brutaal/geirriteerd, aan die vrouw (andere klant) vragen ‘kan ik u hélpen mevrouw?’. Met zo’n intonatie waaruit niet te missen een boodschap op te maken was dat als je niet binnen afzienbare tijd met je overbodige producten een eindsprint maakte naar de kassa zodat zij hun wedstrijd verder konden kijken je maar beter helemaal kon opsodemieteren uit de winkel. Ik vond het eigenlijk te ver gaan. Kreeg er ook erge jeuk van en had me bijna spontaan uitgebreid laten voorlichten over de verschillende wasophangsystemen die achter in de winkel stonden (‘wat is nou het voordeel van deze ten opzichte van die gezien het prijsverschil? En werkt dat wel met zo’n schroef? Welke raadt u zelf aan? Is dit een beter merk? Heeft deze nog accessoires? Is dit stevig genoeg zodat het niet van mijn balkon af waait? Heeft u deze ook nog in andere kleuren? Hier zit een kras op, kunt u achter nog even kijken of u nog andere heeft? Wilt u ‘m even voor me uitklappen zodat ik zie hoe het werkt en een betere indruk heb van de grootte?’) En dan als al die 14 modellen uitgeklapt staan te pronken door de winkel heen en de verkoper op het punt staat je met een van de waslijnen te wurgen:

Sja, wel lastig met al die keuzes. En het is natuurlijk een heel bedrag. Ik denk er nog even over na. Dank u. Daag.